E104

Żółcień chinolinowa (cl żółty spożywczy 13)

  • Nasz wynik: 4 - zalecamy unikanie
  • Najnowsze aktualizacje i weryfikacja faktów: 18. 07. 2024 - Rebecca Taylor, CNP
  • Pochodzenie: Jest produkowany syntetycznie i nie pochodzi z naturalnych źródeł.

E104, powszechnie znany jako żółcień chinolinowa, to syntetyczny barwnik stosowany głównie jako dodatek do żywności. Należy do klasy barwników chinoftalonowych i jest znany z nadawania żywności zielonkawo-żółtego koloru. Żółcień chinolinowa jest stosowana w różnych gałęziach przemysłu, w tym w przemyśle spożywczym, napojów, kosmetycznym i farmaceutycznym, ze względu na swoje charakterystyczne właściwości barwiące.

Pochodzenie

Żółcień chinolinowa jest pochodzenia sztucznego. Jest syntetyzowana w procesie chemicznym, który obejmuje kondensację chinoliny z innymi związkami w celu utworzenia końcowego barwnika. Ten syntetyczny proces zapewnia spójność koloru i jakości, co czyni go niezawodnym wyborem dla producentów żywności.

Charakterystyka i zastosowania w przemyśle spożywczym

Żółcień chinolinowa jest stosowana w produktach spożywczych z kilku powodów:

  • Wzmocnienie koloru: Zapewnia jasny i atrakcyjny żółty kolor żywności i napojów.
  • Stabilność: Wykazuje dobrą stabilność w różnych warunkach przetwarzania, w tym pod wpływem ciepła i światła.
  • Rozpuszczalność: Łatwo rozpuszcza się w wodzie, dzięki czemu można go stosować w szerokiej gamie produktów.
  • Wszechstronność: Może być stosowana zarówno w postaci płynnej, jak i proszkowej, nadając się do różnych zastosowań.

Zastosowanie w ultra‑przetworzonej żywności

Żółcień chinolinowa jest powszechnie stosowana w ultra‑przetworzonej żywności ze względu na jej właściwości wzmacniające kolor. Oto kilka konkretnych zastosowań:

  • Napoje bezalkoholowe: Nadaje napojom jasnożółty odcień, czyniąc je bardziej atrakcyjnymi wizualnie dla konsumentów.
  • Wyroby cukiernicze: stosowany w cukierkach, gumach do żucia i słodyczach w celu zapewnienia spójnego i żywego koloru.
  • Przekąski: poprawia wygląd przekąsek, takich jak chipsy i ekstrudowane przekąski, czyniąc je bardziej atrakcyjnymi.
  • Piekarnictwo: Stosowany w ciastach, ciastkach i innych produktach piekarniczych w celu uzyskania pożądanego żółtego koloru.
  • Desery: Dodawany do galaretek, puddingów i lodów w celu poprawy wyglądu.

Wpływ na zdrowie człowieka

Chociaż żółcień chinolinowa jest zatwierdzona do użytku w wielu krajach, istnieją względy zdrowotne i potencjalne zagrożenia związane z jej spożyciem:

  • Reakcje alergiczne: u niektórych osób mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym wysypka i swędzenie skóry.
  • Nadpobudliwość: Istnieją dowody sugerujące, że sztuczne barwniki spożywcze, w tym żółcień chinolinowa, mogą nasilać nadpobudliwość u dzieci.
  • Limity regulacyjne: Różne kraje ustaliły różne dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) dla żółcieni chinolinowej. Przekroczenie tych limitów może stanowić zagrożenie dla zdrowia. W Stanach Zjednoczonych żółcień chinolinowa nie jest zatwierdzona jako dodatek do żywności przez FDA. Jej stosowanie w żywności jest zabronione w Norwegii. W Australii i Nowej Zelandii jej stosowanie jest ograniczone, a produkty ją zawierające muszą być opatrzone etykietą ostrzegawczą, jeśli poziomy przekraczają określone limity.
  • Kontrowersje i badania: Trwające badania nadal badają potencjalne długoterminowe skutki zdrowotne syntetycznych barwników spożywczych, w tym ich związek z problemami behawioralnymi i innymi zagrożeniami dla zdrowia.

Źródła

  1. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) (2009). Opinia naukowa w sprawie ponownej oceny żółcieni chinolinowej (E 104) jako dodatku do żywności. Retrieved from EFSA Journal.
  2. Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) (2020). Color Additives: FDA's Regulatory Process and Historical Perspectives (Dodatki barwiące: proces regulacyjny FDA i perspektywy historyczne). Pobrano ze strony internetowej FDA.
  3. Centrum Nauki w Interesie Publicznym (CSPI). (2010). Barwniki spożywcze: tęcza zagrożeń. Retrieved from CSPI report.
  4. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO). (2011). Evaluation of Certain Food Additives: Seventy‑fourth Report of the Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives.